เก็บเกี่ยวประสบการณ์จากแดนศิลานคร

2639

การเดินทางท่องแดนศิลานคร ของสมาคมท่องเที่ยวจังหวัดบุรีรัมย์ที่ผ่านมาเมื่อวันที่ ๒๓ –๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๖ ทำให้คณะของเราได้เห็นการบริหารจัดการท่องเที่ยวของเมืองเสียมราฐ (แหล่งอารยธรรมขอมที่คล้ายกับจังหวัดบุรีรัมย์ แม้ว่าของเขาจะเป็นแหล่งอารยธรรมขอมต้นกำเนิดที่ใหญ่ที่สุดก็ตาม ) เราได้เห็นการจัดการทั้งส่วนที่ดี และที่ยังบกพร่องหลายประการ เพื่อนำมาปรับใช้เป็นแนวทางในพัฒนาการจัดการท่องเที่ยวในบุรีรัมย์

รายได้หลักของเสียมราฐ หรือแม้แต่กัมพูชา น่าจะมาจากการท่องเที่ยว สังเกตได้จากนักท่องเที่ยวที่แน่นขนัดตามสถานที่ต่างๆ โรงแรม ที่พัก ร้านอาหาร สถานบริการเต็มเมือง และแหล่งช็อปปิ้งขนาดใหญ่ เพื่อเรียกเงินจากกระเป๋านักท่องเที่ยว แม้ว่าดูแล้วรายได้เหล่านี้ยังไม่กระจายถึงคนท้องถิ่นเท่าใดนัก แต่ก็สามารถสร้างงานสร้างรายได้ให้คนกัมพูชากว่าเก้าแสนคน ทั้งทางตรงและทางอ้อม ไม่ว่าจะเป็นไกด์ คนขับรถ พนักงานโรงแรมร้านอาหาร คนขายของที่ระลึก รวมถึงเกษตรกรที่ปลูกผัก เลี้ยงหมู เลี้ยงไก่ และคนขายของกินของใช้ริมทาง ฯลฯ

โบราณสถานหลายแห่งในเสียมราฐ ทรุดโทรมไปจนน่าใจหาย แม้ว่าจะมีความพยามยามบูรณะปรับปรุงอยู่บ้าง ด้วยความที่กัมพูชามีปราสาทขอมมากมายเต็มไปหมด กับกฎระเบียบที่เปลี่ยนไปมาไม่แน่นอนทำให้นักท่องเที่ยวต้องเตรียมรับทุกสถานการณ์ เช่น วันนี้อาจจะขึ้นบนปราสาทได้ แต่อีกไม่กี่วันก็จะเปลี่ยนระเบียบใหม่ไม่ให้ขึ้นไปชมซะแล้ว บางแห่งไม่จำกัดการแต่งกาย แต่บางแห่งก็เข้มงวดเสียจนนักท่องเที่ยวเสียอารมณ์เพราะปรับตัวไม่ทัน

0099

ความยากจนของประชากรท้องถิ่น ทำให้เราเห็นเด็กเล็กๆ วิ่งขอเงินนักท่องเที่ยว กับเร่ตื้อขายสินค้าที่ระลึกเต็มไปหมด แต่ก็ไม่ได้รบกวนใจมากมาย พอปฏิเสธหลายครั้งเขาก็จะเร่ไปหาเป้าหมายอื่นต่อไป แต่ก็มีส่วนที่ดีคือได้เห็นเด็กๆ เหล่านี้ใช้ภาษาต่างๆ อย่างคล่องแคล่ว ทั้งไทย จีน ญี่ปุ่น และภาษาอังกฤษแล้วแต่ว่าจะพบเจอนักท่องเที่ยวชาติใด        ตามทางเดินเข้าสู่โบราณสถานหลายแห่ง มีนักดนดรีชาวบ้าน (ส่วนใหญ่เป็นผู้พิการ) มาตั้งวงบรรเลงเพลงพื้นเมือง คลอเคล้าเข้าบรรยากาศกับปราสาทขอมได้เป็นอย่างดี (ซึ่งบ้านเราก็น่าจะมีบ้าง) เป็นการแสดงแบบเปิดหมวก ใครชื่นชอบก็หย่อนเงินให้เป็นการตอบแทน คนดูแลปราสาทแต่ละแห่งก็คงจะผ่านการอบรมเรื่องการให้บริการนักท่องเที่ยวมาพอสมควร เช่น การชี้จุดที่น่าสนใจให้ชม อาสากดกล้องถ่ายรูปให้บ้าง ช่วยรับช่วยจูงในช่วงที่ต้องปีนป่าย ใครมีน้ำใจก็ให้ทิปเล็กๆ น้อยๆ กันไป แม้แต่ช่างภาพที่ถ่ายรูปนักท่องเที่ยวขาย ก็ยังยินดีที่จะกดกล้องให้เราอย่างไม่เกี่ยงงอน

ในเสียมราฐ ยังมีศูนย์ฝึกอาชีพ คล้ายศูนย์ศิลปาชีพ ทั้งวาดภาพ แกะสลักไม้ แกะสลักหิน ทอผ้า ฯลฯ เปิดสาธิตวิธีการขั้นตอน และไปจบที่ห้องแสดงสินค้าที่เป็นจุดจำหน่าย ที่จัดแสดงได้สวยงาม เพิ่มมูลค่าให้สินค้าแต่ละชิ้นได้เป็นอย่างดี

หมู่บ้านวัฒนธรรม เป็นอีกแห่งที่น่าสนใจ จัดแสดงประเพณีวัฒนธรรมจำลองวิถีชีวิตของผู้คนทุกชนชาติในกัมพูชา เป็นจุดๆ ให้ชมเป็นฐาน เวียนไปจนครบ และจบที่การแสดงชุดใหญ่ปิดท้าย (ทำอย่างนี้ นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ตลอดปี ไม่ต้องรอเฉพาะงานประเพณีปีละครั้งอย่างที่บ้านเรา)

นอกจากนี้ พิพิธภัณฑ์ในเมืองเสียมราฐ ก็เป็นแหล่งที่น่าสนใจ จัดแสดงศิลปวัตถุ บอกเล่าความเป็นมาของอารยธรรมขอมเป็นห้องๆ มีสื่อมัลติมีเดียให้เปิดชมได้ นักท่องเที่ยวที่สนใจสามารถเช่าหูฟังเสียงบรรยายบอกเล่าเรื่องราวแต่ละจุดได้ด้วยตนเอง (มีให้เลือกหลายภาษาตามต้องการ)

นี่คือส่วนเล็กๆ ที่เก็บเกี่ยวจากการเดินทางในครั้งนี้ และหวังว่าผู้ประกอบท่องเที่ยวในบุรีรัมย์ คงได้จุดประกายความคิดในการพัฒนาการท่องเที่ยวของเรา แต่ทั้งนี้ก็ต้องได้รับแรงสนับสนุนร่วมมือกับภาครัฐและท้องถิ่นอย่างเข้มแข็ง จริงจัง และต่อเนื่องด้วยเช่นกัน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s